درست مانند ظرفی که کمآب شده و روی شعله، زود جوش میآید؛
پیمانهی طاقتمان ته کشیده و زود به نقطهی جوش میرسیم،
زود صبرمان تمام میشود و زود مرز استیصال و خشم را رد میکنیم.
از دور تمام پیمانهها شبیه به همند،
از دور همه چیز طبیعیست
و تمام آدمها در برابر رنجها و مصائب زندگی صبورند و آرام!
باید نزدیکتر بیایی،
آنقدر که صدای برخورد حبابهای بیتاب با سطح پیمانه را بشنوی.
آنقدر که ذوب شدنها و تا مغز استخوان، سوختنها را احساس کنی....
برچسب:
نویسنده: ترانه قنبری